Wiolonczela
Jest to instrument z grupy chordofonów smyczkowych. Wywodzi się z XVI w. i powstała w wyiku ewolucji z violi da braccio (podobnie jak skrzypce czy altówka). Pierwszy raz termin WIOLONCZELA został użyty przez Agricolę w roku 1523. Pisze on o wiolonczeli jako o trzystrunowym instrumencie basowym, jedbakże w innych pismach z tego okresu pojawiają się przesłanki o wersji czterostrunowej tego instrumentu. Pierwszym znanym twórcą wiolinczeli był Nicola Amati, lecz dopiero Antonio Stradivari (jego uczeń) stworzył taki kształt tego instrumentu jaki znany jest do dziś. Jako pierwsze utwory solowe na wiolonczelę unaje się kompozycje Domenica Gabriellego z 1689 roku. Jeden z najstarszych obecnie wykonywanych utworów to "Sześć suit na wiolonczelę solo" Jana Sebastiana Bacha, a najsłynniejsze koncerty wiolonczelowe zostały napisane przez m.in.: Antonio Vivaldiego, Josepha Haydna, Roberta Schumanna czy Dymitra Szostakowicza. Skala wiolonczeli zawiera się od C do a2. Notacja dla wiolonczeli zapisywana jest w kluczu basowym (z grupy kluczy F).